|
ส.จันทร และชื่อ
ส.จันทร
ก็อยู่ในหัวใจของเด็กหนุ่มบ้านนอกคนนี้ตลอดมา.. |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|---|
|
แม่โจ้ 40 ปี ย้อนอดีต. จากหนังสือ อนุสรณ์ แม่โจ้ 2505 ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ย่อมมีความหลัง หรือถ้าจะเรียกกันครบเครื่องว่า .ประวัติสาสตร์. ด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็น คน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรืออะไรก็เช่นเดียวกัน จะต่างกันก็แต่เพียงว่าเจ้าของ .ความหลัง. นั้น มีชีวิตจิตใจ มีความรู้สึกนึกคิดพอที่จะแสดงออกซึ่งเรื่องราวหรือประสพการณ์แต่หนหลังได้ด้วยตนเองหรือไม่เท่านั้น ข้อนี้ก็ต้องยกให้มนุษย์เราว่าเป็นเลิศ เพราะสรรพสิ่งอื่นใดนอกจากมนุษย์แล้วไม่สามารถทำได้ หรืออาจทำได้บ้างก็ไม่ดีหรือสมบูรณ์เท่า .ความหลัง. ของสิ่งต่างๆ จึงเป็นเรื่องของคน ซึ่งได้ผ่านเหตุการณ์ที่โชคชาตานำเข้าไปเกี่ยวข้องหรือวางแอบไว้ชั่วระยะหนึ่ง ผลพลอยได้ที่ฝากไว้กับแต่ละชีวิตต่อๆมา มากหรือน้อย ก็ย่อมแล้วแต่อิทธิพลแห่งประสพการณ์และจิตใจเล้นลับของแต่ละบุคคล แม่โจ้ อาจเป็นเพียงหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง อยู่ในท้องที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ สำหรับคนที่รู้จักเพียงแต่ ชื่อ เท่านั้น หามีความสำคัญหรือมีความหมายใดๆ นอกเหนือไปกว่านั้นไม่ ซึ่งก็เป็นของธรรมดาของคนทั่วๆไป แต่ก็ยังมีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่ให้ความสำคัญและระลึกนึกถึง .." แม่โจ้" มากไปกว่าความหมายที่ใช้พูดจากัน เพราะ "แม่โจ้" ได้เคยเป็นระยะหนึ่งในชีวิตเริ่มต้นของเขาที่ผ่านมาแล้ว และเป็น "แม่โจ้" แห่งความหลังในปัจจุบัน แม่โจ้ อาจจะลำเอียงและไม่ใ่ดีสำหรับคนบางคน เพราะให้ในสิ่งที่เขาไม่อาจรับได้ หรือบางทีก็ไม่ให้ในสิ่งที่เขาต้องการ แต่จะอย่างไรก็ตาม จะรักหรือเกลียด จะชื่นชมหรือชิงชัง เมื่อผ่านเข้าไปแล้ว "แม่โจ้" ก็จะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และติดตามเขาอยู่ตลอดไป "แม่โจ้" เป็นชีวิต เป็นบทเรียน หรือจะเป็นอะไรอีกก็ตามแต่จะคิดยกย่องกัน แต่อย่างไรก็ตาม จะเทอดทูนหรือโยนทิ้ง จะภูมิใจหรือเสียใจ เมื่อผ่านเข้าไปแล้ว "แม่โจ้" ก็จะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และติดตามเขาอยู่ตลอดไปเช่นเดียวกัน .........."แม่โจ้"
เคยเป็นคำศักดิ์สิทธิ์และเป็นสัญญลักษณ์ของ "เพื่อนแท้"
มาแล้วในอดีต .......อนาคตเล่าจะเป็นเช่นไร...
|
|
ในปี
2537 เริ่มศึกษาธรรมชาติและการเปลี่ยนแปลงของชีวิตที่เป็นไปตามธรรมชาติ หลังจากที่ทำงานและหาประสบการณ์ชีวิตมามากพอสมควร(30ปี) จากเด็กชนบทกว่าจะมาเรียนต่อที่แม่โจ้ได้นั้นชีวิตหักเหและยากลำเค็ญ พอสมควร จากสมาชิกยุวกสิกรในช่วงปี 2501-02 เป็นนักการภารโรงก่อนมาเรียนที่แม่โจ้จนจบหลักสูตร 3 ปี แล้วกลับไปทำงาน ในหน่วยงานท่านอาจารย์ทำนอง สิงคาลวณิช ซึ่งเป็นยอธิบดีคนแรกของกรมส่งเสริมการเกษตร และได้มีโอกาสเป็นผู้แทนแลกเปลี่ยนไปศึกษางานส่งเสริมเกษตรตามโครงการ IFYE และต่อมาได้มีโอกาสทำงานในหน่วยงาน USDA/ARS สนับสนุนงานวิจัยเกษตรที่สูงของโครงการหลวงอยู่ 13 ป พร้อมเรียนหลักสูตรเทคนิคเกษตรแม่โจ้ไปด้วย ก็ยิ่งมีโอกาสได้อยู่กับป่า กับธรรมชาติ และชนบทมากขึ้น และเป็นโอกาสที่ดียิ่งของชีวิตในช่วงที่ทำงานกับโครงการหลวง ซึ่งมีโอกาสรู้จักบุคคลที่อุทิศตัวเองเพื่อการพัฒนาเกษตรที่สูงมากมายทั้งคนไทยและผู้ชำนาญการต่างประเทศ ก็เป็นทุนชีวิตที่ใช้มาจนทุกวันนี้ |
|
ในปี
2541 ความรักธรรมชาติและป่าเขา ก็เปลี่ยนมาเป็น การอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม วิสัยทัศน์และแนวคิดสร้างสรรที่มีต่อธรรมชาติไม่เคยหยุดนิ่ง ด้วยการเรียนรู้จากธรรมชาติและเรียนรู้ตลอดชีวิต |
|
ปี
2546 ย้อนอดีตเพื่อนำเสนอข้อคิดที่จำได้จากท่านอาจารย์วิภาต บุญศรี วังซ้าย เมื่อ 20 ปีก่อนโน้น ในงานดำหัวท่านอาจารย์วิภาต ในปีที่ท่านเข้ารับตำแหน่งอธิการบดีเป็นวาระที่สองนั้น.. ท่านกล่าวถ้อยคำที่ผมเก็บมาคิดและหลายปีต่อมาก็เข้าใจว่าท่านหมายถึงอะไร.ท่านกล่าวว่า....
ปัจจุบัน ...หลายท่านที่อยู่ในกลุ่มที่ท่านอาจารย์พูดถึง ที่ยังมีชีวิตอยู่ก็หลายคน และที่เสียชีวิตไปแล้วก็หลายคน ใครอยู่ในเหตุการณ์ก็คงรู้แล้วและรู้แก่ใจว่าที่ทำไปนั้นผิดหรือถูก วันหนึ่งผมและท่านอาจารย์พร้อมกับเจ้าหน้าที่โครงการหลวงอีกหลายคนเดินทางไปดอยสะโง๊ะโดยเฮลิคอปเตอร
ข้อความที่เขียนทั้งหมดนี้ผมรับผิดชอบในข้อความเพราะจำเหตุการณ์ได้ไม่ลืม |
พ.ศ. 2549 ทุกอย่างผ่านไปและดีขึ้นตามความเห็นของผม 70 ปีแม่โจ้ผ่านไป Maejo The Home of Cowboys *** ปี 2549 กำลังจะผ่านไป ผ่านไปเหมือนทุกปีที่เราเคยพบและชินกับชีวิตในช่วง5 ปีที่ผ่านมา มีหลากหลายความดิด พบผุ้คนมากหน้าหลายตา หลายรุ่น และมีทั้งที่สนิทสนมและบางท่านผ่านไปอย่างผิวเผิน เพราะแนวคิดและบุคคลิกไม่เข้าชาตากับเรา แต่เราก็เข้าใจในรูปแบบที่เขาเหล่านั้นเป็นอยู่ เราเองก็ต้องระมัดระวังบุคคลิกเมื่อพบผู้คนมากหน้าที่ไม่รู้จักมาก่อน ความเปราะบางของสิ่งที่เรียกว่า ความดี คนดี นั้น ไม่สามารถจะคงอยู่ได้ตลอดไป พลั้งเผลอเพียงเล็กน้อย ความดีงาม ที่เรามีอยุ่ก็หมดไปได้ง่าย และยากที่จะกลับคืนมา เพราะปากคนนั้น ยากยิ่งที่จะหยุด สื่อความหมาย โดยเฉพาะในเรื่องที่ไม่ดีของบุคคลอื่น ทบทวนชีวิตตลอดปีที่ผ่านมา ก็เ็ป็้นอีกปีหนึ่งที่เราได้ทำสิ่งที่ดีๆให้ส่วนรวม ให้ตัวเอง ให้ครอบครัว เราเองก็หยุดดื่ม แอลกอฮอแม้กระทั่งไวน์แดงก้เลิกหมด และเชื่อมั่นว่า คงเลิกตลอดไป เคยดื่มมามาก สุขภาพทรุดโทรม หมดเงินและบางครั้งก็มีกริยาที่ไม่สมควรแสดงให้ผุ้อื่นเห็น แต่ก็ยังดีที่กลับใจเปลี่ยนพฤติกรรมนั้นได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากพอสมควรในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ได้พบและเยี่ยมคารวะรุ่นพี่ๆ อาวุโส หลายท่าน เป็นความสุขและความผูกพันของเราที่อยากพบและกล่าวขอบพระคุณพี่ๆ ที่ได้ช่วยสร้างแม่โจ้มา รุ่นพี่อาวุโสหลายท่านได้ถึงแก่กรรมไปหลายคนในช่วงปีที่ผ่านมา ทั้งที่เคยเป็นอาจารย์และเคยทำงานร่วมกันมาบ้างที่ต้องจดจำและเขียนถึงท่านอย่างมาก คือ พี่เสวียน หอมนาน รุ่น 10 ที่เคยพบท่านสมัยปี 2510 ที่อุดรธานี และท่านเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27เมษายน 2549 ที่โรงพยาบาลมหาราชเชียงใหม่และมหาวิทยาลัยได้ประกอบพิธีบำเพ็ญกุศลศพท่านที่ โรงประชุมชูติวัตร ม.แม่โจ้ ระหว่างวันที่ 27 เมษายน - 1 พฤษภาคม 2549 และเราได้ทำหน้าที่ ต้นเสียง เพลงชาติให้พี่เขาเมื่อทำพิธีมอบร่างกายให้โรงพยาบาลมหาราช ร่างของท่านห่อหุ้มด้วยธงเขียวขาวเหลือง เป็น มรณานุสติ ที่มีความหมายยิ่งสำหรับพวกเราชาวแม่โจ้ คลิกเข้าไปดูได้ที่ www.maejo.net/Sawian10/index.html ส.จันทร
|
พศ. 2550 เดือนมีนาคม 2550 เป็นเดือนครบรอบ 3 ปี ที่ได้จัดรายการวิทยุ ย้อนอดีต 70 ปี แม่โจ้ ซึ่ึ่งเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 20 มีนาคม 2547 ได้เปลี่ยนชื่อรายการมาเป็น แม่โจ้เมื่อวันวาน ออกอากาศมาครบ ครั้งที่ 138 เมื่อวันเสาร์ที่ 10 มีนาคม ที่ผ่านมา จากข้อมูลและสคริปต์ที่เขียนสำหรับออกอากาส ก็ได้ปรับปรุงและพิมพเป็นเล่ม์ออกแจกให้พี่น้องลูกแม่โจ้เป็นที่ระลึก ได้สืบค้นและเรียบเรียงให้เหมาะสมอ่านง่าย ให้สามารถมองเห็นเหตุการณ์ในอดีตได้ด้วย วันัที่ 12 มีนาคม เป็นวันคล้าย วันเกิดของท่านอาจารย์วิภาต ฝันเห็นท่านเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ครบรอบ 91 ปี เพราะท่านเกิดเมื่อ วันที่ 12 มีนาคม 2459 และท่านจากลาพวกเราไปเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2527 และพวกเราก็ถือว่า ส.จันทร |
|---|
Maintained page by
SChanton
August 17, 2003
Last updated: March 12, 2007
Lastest updated: February 15, 2008